Nada menos
Tres quilos con setecentos gramos e ferrolán.
Nada menos.
Tres quilos con setecentos gramos e ferrolán.
Nada menos.

O pasado domingo La Opinión de A Coruña publicaba unha mini-autobiografía dun coruñés que afirmaba ser o primeiro informático galego. Titulábase “El coruñés pionero de la informática”. A continuación un extracto:
“[…] cuando terminé el Bachillerato comencé a trabajar en el Ayuntamiento en la sección de Arbitrios Municipales y Consumos, lo que me sirvió de plataforma para seguir estudiando y prepararme en el área de Contabilidad. Esta formación me permitió ser seleccionado mediante una prueba por la empresa americana NCR, que me envió en el año 1968 a Madrid, donde conocí las primeras normas de la informática, que era toda una novedad en aquella época, por lo que puedo decir que soy el primer gallego que empezó a trabajar con ordenadores.”
Onte Gonzalo, que xa traballaba con mainframes cando os dinosauros poboaban a terra, replicaba coa seguinte carta ao director:
“El señor César de la Fuente Parapar, que en La Opinion del 29 de octubre presume de ser el primer gallego que empezó a trabajar con ordenadores, no deja de ser un fantasmón. Ya en el año 1967, un año antes, yo trabajaba con grandes ordenadores (no un NCR 550, que no pasaba de ser una máquina para llevar la contabilidad). Y, como yo, había gente en el Banco Pastor y La Caja de Ahorros, tanto de Coruña como de Santiago, que ya estaban programando ordenadores serios.
Por lo tanto, le ruego al señor De La Fuente que no se tire carretes.”
Dou fe da veracidade do que di Gonzalo. Aínda conservo as tarxetas perforadas coas que me agasallou e vin cos meus ollos os discos duros tamaño trailer nos que gardaba os dez megas que manexaba bit a bit. As súas historias sobre como tiña que ir a secuencia de ordes de lectura para aproveitar o intre preciso no que o dato pasaba baixo os cabezais e así aforrar voltas de cinta eran estremecedoras.
O máis divertido do asunto é imaxinarse ao bo de Gonzalo, desfrutando xa da xubilación, sentado no seu sillón pola mañá e berrándolle ao xornal iso de fantasmón e o de que no se tire carretes. Tamén é curioso ver como as controversias entre compañeiros de profesión son tradicionais, pero no lugar de discutir de PC vs. Mac a liorta estaba, por exemplo, en UNIVAC vs. NCR.
De todos os xeitos, o primeiro informático foi o meu avó, que me contou cando eu era moi neno que antes de ser aviador e toreiro xa se adicaba a programar alternadores (así chamaba el aos ordenadores). Claro que tamén dicía que era atómico.