Al Gore

Al Gore

Albert Arnold “Al” Gore , Jr. es un tipo interesante. A finales de los 80 hablaba con vehemencia sobre la necesidad de construir una gran red de fibra óptica que bautizó como “Superautopista de la información” (¿les suena el término?). Decía que facilitar acceso a internet de manera barata y universal, que unir entre sí millones de ordenadores, proporcionaría avances que ni siquiera podíamos imaginar.
A finales de los 80, siendo senador, desarrolló la llamada Gore Bill o High Performance Computing and Communication Act (HPCA), que se aprobó en el año 1991 y condujo entre otros logros a la creación de una gran red de fibra óptica y al nacimiento del primer navegador de internet: Mosaic.

Al Gore en FuturamaVint Cerf y Robert E. Kahn, padres de internet, quisieron agradecérselo con esta declaración:
“Como las dos personas que diseñaron la arquitectura básica y los principales protocolos que hacen que Internet funcione, queremos manifestar nuestro reconocimiento a las contribuciones de Al Gore, como congresista, senador y vicepresidente. Hace mucho tiempo que ningún otro cargo electo, a nuestro entender, ha realizado una contribución tan importante”.

La HPCA fue el motor del desarrollo de Internet en los 90 y una de las bases más importantes del nuevo gobierno Clinton-Gore, que duró desde 1992 hasta el año 2000.

Pero antes de ser vicepresidente de los EEUU, Al Gore no sólo meditaba sobre redes de ordenadores. En 1992 publica un libro titulado “Earth in the Balance”, en el que predica sobre la necesidad de hacer del ecologismo un elemento central de nuestra civilización. Es uno de los pocos libros escritos por un político estadounidense que fue un éxito de ventas.

El interés de Gore por el ecologismo es una constante en su carrera política. En los 80 ya promovía charlas sobre el calentamiento global y en los 90 luchó sin éxito por la adhesión de EEUU al protocolo de Kyoto y por la aprobación de medidas proteccionistas del medio ambiente. En los últimos años se ha embarcado en una cruzada contra el cambio climático, centrada en la información y en la presentación de alternativas contra el efecto invernadero, a través de más de 1000 charlas por todo el mundo basadas en el discurso que ha venido desarrollando en los últimos 20 años y en viajes por todo el mundo y entrevistas con científicos en las que ha podido conocer la verdadera dimensión de lo que se nos avecina.

Toda esta actividad la ha plasmado en un documental que hace poco pudimos ver en los cines: “Una verdad incómoda”. Una película de obligada visión para quien busque informarse sobre el calentamiento global o para quien quiera presenciar un brillante ejercicio de comunicación.

Hoy en día es miembro del consejo de administración de Apple y asesor de Google, además de presidente de Current TV, un innovador canal de televisión donde el contenido es creado por los propios espectadores.

¿Es Gore un visionario?

Les cuento todo esto con motivo de inminente inicio de las primarias del Partido Demócrata estadounidense. Leo en sus blogs que Fariña prefiere a Barack Obama e Iván a Hilary Clinton. Yo me quedo claramente con Al Gore.

A su favor solo formularé una par de preguntas: ¿como sería hoy el mundo si Bush no hubiese dado el pucherazo en el 2000 y Gore fuese el presidente de los EEUU? ¿y como será en los próximos años con un ecologista, tecnófilo y pacifista en la Casa Blanca?

Al Gore 2008

Hilary 2008

Obama 2008

4 comentarios

  1. O Raposo | 17 de Xaneiro de 2007 - 9:57 pm

    Totalmente de acordo. Con Gore de presidente o mundo iría bastante mellor, sobre todo porque facelo peor que o fai Bush, ese individuo de escaso coeficiente intelectual, é case imposible.
    Non sei porqué pero o final na maioría dos casos sempre gana o político mais impresentable, mais falso e que emprega artimañas mais suxas.
    Bush gañou as eleccións facendo trampa e tódolos paises calaron o pico e tragaron e asi nos vai.
    Unha aperta

  2. Iván Puentes | 17 de Xaneiro de 2007 - 10:43 pm

    Unha puntualización, por alusións, só prefiro a Hilary Clinton de Presidente no caso de que Gore non o poda ser, pero entre os dous quédome claramente con este último. A única dúbida que teño é se a sociedade norteamericana, da costa e do interior, do Sur e do Norte, está o suficientemente sensibilizada e concienciada cos valores e a visión do mundo máis filoeuropeos que defende Al-Gore.

    Adiqueille un post como personaxe do ano 2006 (http://ivanpuentes.com/index.php?s=gore&sbutt=Dalle) e, que razón tes, Xaime, non che conto o número infinito de veces que pensei en como sería o mundo se o imbécil de Bush non roubase aquelas eleccións do 2000.

  3. miguelnr | 22 de Xaneiro de 2007 - 6:22 am

    Yo apuesto por Obama. Gore era un ladrillo hablando, y Hillary Clinton tendría muy dificil conseguir votos en el interior y el sur del pais, sin embargo Obama tiene un discurso sencillo y fluido, que el norteamericano medio puede entender. Tiene carisma.

    Su perfil, nada demagogo, moderado, y de hombre religioso y al que le importa la familia, puede darle mucho crédito en los sectores más conservadores que antes votaban Demócrata.

    Por cierto, Bush ahora esta quemado, y el Partido Republicano tiene una serie de fontaneros bastante inteligentes… de lo mejor que hay.

    Quien me da miedo es McCain.

  4. Ruben | 31 de Xaneiro de 2007 - 8:01 am

    Al Gore es una bendición. Creo que he el haber perdido la Presidencia a manos del más peligroso terrorista del planeta, George Bush, ha posibilitado en cambio recuperar para la humanidad y para las futuras generaciones a un ser humano apasionado. Comparto TOTALMENTE los conceptos vertidos en este Post.

Deixa unha resposta