Cando lle fixen esta foto a Iván pretendía retratalo. Non é unha redundancia. Iván é un furacán e se non estás rápido co ollo podes velo multiplicado. O bule-bule deste fenés mantense a base de quitarlle horas ao soño e ao lecer.
E nembargantes é un tipo sereno.
Agora que está en precampaña leva un ritmo frenético, pero as súas ideas seguen firmes e tranquilas coma o granito ao sol. Así ten que ser un alcalde, penso eu.
Que é o nacionalismo, senón un rapaz que aínda soña con aeróstatos.
Cuando el pino abacial umbroso y núbil
sus ramas esquilorcia en la síntesis del prono,
hay un agio somnimodo de estratos
que involucran la esproncia en perifurcis
“Las mil peores poesías de la lengua castellana“, (Jorge Llopis)
Una gran poema que me descubrió hace ya muchos años el amigo JuanK, de un gran libro que todavía no tengo.
Cambiando de tema, queda menos de un mes para mi cumpleaños.
Novas oportunidades de negocio: Reconvertir unha leira na parroquia de Mandiá nun prometedor aparcadoiro durante a romaría do veciño monte de Chamorro.
E logo din que Ferrol está en crise.
Un día propúxenlle aos meus amigos facer un disco. Cada un escribiría e interpretaría unha canción.
É importante sinalar que a maioría sabíamos tanto de música coma de prusiano antigo, pero iso non foi obstáculo para a nosa creatividade.
O estilo e os instrumentos eran libres. JuanK, por exemplo, escolleu unha peza súa de música experimental interpretada, entre outros, con pelota de ping pong e guitarra.
Eu compuxen un tema tecno por ser o que se da mellor nun computador (e porque sempre fun un moderno). Titulábase “M:I”.
Hoxe atopei o disco remexendo entre os cd’s. Aquí vai a proba sonora do que puido ser unha gran carreira musical.
