San Cristobal é un delicioso recuncho situada na banda norte da boca da ría de Ferrol. Está a carón do novo porto exterior, ese que aniquilou o belo tramo costeiro que era Caneliñas.

Alleo ao brutal desmonte, San Cristobal mantense coma sempre, quedo e fermoso.

Moi pouca xente de fora o coñece, supoño que eclipsado pola beleza salvaxe das praias que están ao norte, fora da ría, e tamén por mor do nada doado acceso, serpeando estradas angostas e subindo e baixando montes que hai dous séculos 15.000 ingleses non foron quen de conquistar.

Aínda que moi invadido por eucaliptos, conserva clareiros e corredoiras que discorren entre carballos e castiñeiros, onde só se escoita o crepitar da madeira vella e o fungar do vento entre as polas. Cando chega setembro podes achegarte á pequena pero case milenaria ermida que hai no medio da espesura, e baixar dende alí cara o mar, de vagar, pisando as follas murchas das acacias brancas que se acumulan no camiño, esquivando grandes felgos e cachopas balorentas, deixando atrás os valados de pedra inzada de enredadeiras e carriza, cruzando as leiras dende as que se domina a Marola, que é a mar toda, perdendoa despois de vista baixo unha matogueira para, de súpeto, volver a atopala aos teus pes, na ribeira.

Nela hai tres minúsculas linguas de area que algúns chaman praia, entre penedos e pequenos farallóns de formas redondas e caprichosas, esculpidos por unha mar cada vez menos brava por mor do novo peirao. Pedra e area forman un pequeno entrante na ría dende o que se pode admirar, na outra banda, o formidable Montefaro descendendo vertixinosamente cara a auga e ferindo ao Atlántico en punta Segaño..

Nun dos extremos da cativa cala está o faro. Podes acceder dende terra atravesando as ruínas da batería de San Cristobal, pasando baixo unha porta de granito e follaxe e percorredo un pequeno camiño entre muros cubertos de silveiras e que remata nuns escalóns.

Enriba verás dous faros. Ao teu carón o de San cristobal, grande, duns catro metros, branco e fermoso. E outro diante, moi pequeniño, ao lonxe, na costa da cascarilla.