Se houbese ceo imaxinen coma tocaría hoxe nas súas portas.

Imaxinen un mega-botellón dende a tarde ata as tantas da mañá, pero coa agravante de que percorre toda a cidade. Isto é Ferrol na Semana Santa. Fanáticos ultracatólicos animando a nachos vestidos coma o ku klux klan, outros con burka e descalzos, arrastrando troncos e cadeas e dándose lategazos. Tamén os que carrexan pesadísimas reproduccións de esceas gore, á vista de todos os nenos e nenas. Con cornetas e atronadores tambores que fan imposible durmir ata que rematan a súa orxía. E toda esa turba escoltada por patrullas do exército e acompañada de concelleiros dun estado aconfesional, que previamente ordearon cortar o tráfico no centro da cidade durante toda unha semana.

Caos, ruído, atascos, okupación de espazos públicos e escenas non recomendadas para menores. E pagado co diñeiro de todos.

Si, si. No ano 2008.

Ten aires de frol recente e cousas de recen casada

[Cantiga nova que se chama Ribeira, 1933. Álvaro Cunqueiro]

Hoxe estreouse en A Rúa o filme galego Pradolongo, que aparte da actuación de Tamara Canosa, tamén ten outras cousas boas. Á espera de que poidamos velas nos cines, déixolles un vídeo con “las partes” (coma dicimos en ferrolán) para ir abrindo boca.

Y si viene negra tempestad:
reir y remar y cantar.

A moitos socialistas nos cae ben Esquerda Unida. Ao fin e o cabo é un partido xurdido a partir dunha costela do PSOE.

As súas ideas se parecen tanto ás nosas que case son as mesmas, a gran diferencia é que o PSOE ten que gobernar para todos e a súa praxe non é tan arriscada como as propostas de IU. Pero compartimos moito, somos medio irmáns.

E coma ocorre moitas veces entre dous irmáns, ás veces unha habitación non é o suficientemente grande coma para compartila. E si, o sistema electoral é inxusto. Moito. Como tamén o é que a dereita unida teña vantaxe ante a esquerda dividida.

E que despois do mocazo electoral o gabinete de comunicación de esquerda unida emita un comunicado no que inclue un video musical dos Monty Python cheo de significado é outra cousa máis que me fai adoralos.